به موازات تغييرو تحولاتي كه در دنيا انجام ميگيرد پوست انداري نطام آموزشي و خارج شدن از كالبد سنتي اين روزها تحت عنوان تحول بنيادين در آموزش و پرورش تعبير مي شود. و در اين بين مدارس هوشمند كه چند صباحي است در كشور آغاز گرديده به عنوان يكي از ركن هاي اصلي اين تحول بنيادين به شمار مي رود. متوليان امر آموزش و پرورش نيز به خوبي واقفند كه تحقق مدرسه اي هوشمند در اين برهه زماني به صرف ارائه آمار و آمارسازي امكانپذير نيست چراكه زيرشاخه هايي چون تامين امكانات زيرساختي اعم از اينترنت و وسايل كمك آموزشي ، آموزش هر چهار ركن مدرسه هوشمند اعم از مديران، معلمين،دانش اموزان و اوليا، پشتيباني و آماده سازي محتوا براي ساختن مدرسه اي هوشمند به شكلي واقعي از ضروريات است كه نبود و ضعف در يكي از اين اركان منجر به آن خواهد شد كه مدرسه هوشمند نباشد.

يكي از خلاء هاي مشاهده شده در مقوله هوشمندسازي مدارس آذربايجان غربي عدم توجه كافي به برنامه ريزي و هدف گذاري مي باشد به نحوي كه اولويت به كارگيري فناوري اطلاعات و محتواي الكترونيكي  در برنامه درسي، آموزش معلمان و توليد و به كارگيري محتواي الكترونيكي جايش را به تجهيز سخت افزاري و نصب سيستم هاي مديريتي و ... داده است كه اين موضوع باعث شده تا پروسه مشخص و معين براي تحقق مدرسه هوشمند در استان با چالش مواجه شود.

تشويق و ترغيب معلمان براي همكاري، آموزش هاي مستمر دانش آموزان و اوليا و دبيران و استفاده از نظرات معلمين در توليد محتوا و نيز پشتيباني از امكانات سخت افزاري از جمله مواردي است كه باعث مي شود مدارس استان به شكلي واقعي و نه فقط بر روي كاغذ هوشمند شوند.