اهالي روستاي« ترمنه» در 15 كيلومتري اروميه هنوز هم بر اين باورند كه شب نوزدهم دي ماه سال 89 براي آنها تلخ ترين و طولاني ترين شب زندگي شان بوده است. شب سقوط هواپيماي بويينگ 727 و كشته شدن 78 نفر از هموطنانشان را با اينكه بيش از 700 روز از آن سانحه گذشته نمي توانند از ياد ببرند.

هواپيماي بويينگ 727 مسير تهران اروميه نوزدهم دي ماه سال 89 ساعت 19:45 دقيقه با103 نفر مسافر در حوالي اروميه در روستايي به نام ترمنه سقوط كرد و 78 نفر به همراه كروي پرواز جانشان را در اين سانحه از دست دادند. در همان لحظات ابتدايي سانحه حدس و گمانها براي علت سقوط آغاز و تا به امروز كه خانواده هاي جانباختگان در تدارك مراسم دومين سالگرد مرگ عزيزانشان هستند علت سقوط اين هواپيماي تنبل( كارشناسان هواپيمايي معتقدند اين هواپيما در مقايسه با ساير هواپيما ها تنبل است و قبراقي ساير هواپيماها را در موقع وضعيت انصراف از فرود ندارد) به طور رسمي اعلام  نشده است.

4 تيرماه سالجاري در گرماگرم روزهاي تابستان بود كه بازرسي كل كشورعلت سقوط هواپيما را عامل انسانی و وجود هوای نامناسب عنوان كرد و در گزارش خود آورده بود« كه  طبق بررسی‌های انجام شده عامل انسانی به عبارتی اشتباه خلبان و ضعف تکنیکی وی برای نشستن در فرودگاه ارومیه که علیرغم وجود هوای نامساعد با آموزش کمک خلبان از سوی خلبان یکم هواپیما توام شده است، این موضوع از همان شروع تقرب برای فرود نادیده گرفته شده و در نتیجه به دلیل عدم تمرکز خلبان یکم، کنترل هواپیما در اثر نوسانات هوا و کم شدن سرعت معینه مختل گردیده و هواپیما دچار اولین لرز شده است.

از عوامل دیگر این سانحه باید به وجود هوای نامناسب اشاره کرد. در روز سانحه 3 پرواز به مقصد ارومیه به دلیل دید کم و آب و هوای نامناسب لغو گردیده است و در ساعت 18 روز سانحه به اعلام هواشناسی ارومیه مبنی بر بهبود نسبی وضعیت دید فرودگاه و رسیدن به مقدار 800 متر که حداقل دید مورد نیاز برای فرود با استفاده از ILSمی‌باشد پرواز شماره 277 هواپیمای بوئینگ به مقصد ارومیه انجام شده است.

براساس مقررات موجد پرواز هواپیمای یاد شده با توجه به وضعیت سیکل‌های پروازی و چک‌های دوره‌ای آن امکان پذیر بوده لیکن از آنجا که تولید این هواپیما در سال 1984 متوقف گردیده و بیش از سه چهارم هواپیمای ساخته شده از این نوع از رده خارج و مابقی عمدتاً به صورت هواپیمای برای مورد استفاده قرار می‌گیرد، لذا به کارگیری آنها در جابجایی مسافر صحیح به نظر نمی‌رسد».  اين گزارش بلافاصله با واكنش مدیرعامل شرکت فرودگاه‌های کشور مواجه شد كه مدعي بود در آن روز دیده بان برج مراقبت تمام استانداردهای لازم را برای پرواز هواپیما در نظر گرفته بود و مشکلی از بابت عدم دید و یا لغزندگی وجود نداشت.

پرواز نافرجام شماره 277 هواپيمايي ايران اير در 19 دي ماه سال 89 اگر نگوييم دليل اصلي ادغام  وزارت خانه هاي راه و مسكن و نيز بركناري حميد بهبهاني آخرين وزير راه و ترابري بوده اما به طور قطع از جمله دلايل اصلي بوده و امروز هم عليرغم گذشت دو سال از اين سانحه نه تنها گزارشات رسيده از بازخواني جعبه سياه هواپيما از سوي وزارت راه و شهرسازي اعلام نمي شود بلكه مسوولين امر ترجيح مي دهند تا كماكان ابهاماتي چون دليل منطقي براي پرواز هواپيما در روزي كه شرايط جوي نامساعد بود، عدم آمادگي باند فرودگاه، فرسودگي هواپيما و ... بي پاسخ بمانند چرا كه هرگونه سخن گفتن در اين رابطه دوباره اذهان را به سمت مطالبه واقعيت معطوف مي دارد!