وضع وخيم مرگ و مير در جاده هاي آذربايجان غربي قصه پر غصه اي است كه نه تنها دولت بلكه خانواده هاي بسبياري را براي به وقوع پيوستن حجم وسيعي از تصادفات و از بين رفتن جانهاي بيشمار نگران و مستاصل ساخته است. هنگامي كه دبستان انقلاب شين آباد پيرانشهر در ميان شعله هاي اتش به تلي از دود و ساكنان خردسالش نيز سرورويشان پرپر شد حجم وسيعي از انتقادات و گلايه ها روانه شد  و منجر به آن شد تا سرتاسر ايران دلنگران كودكاني شوند كه در آتش بي توجهي و بي ملاحظگي بسوزند اما نكته قابل تامل اينجاست چطور حاضر نيستيم به مرگ 546 نفر از همشهريانمان در استان كه بر اثر تصادفات در سالجاري جانشان را ازدست داده اند واكنشي هرچند كوچك نشان دهيم!

تكرار ناخوشايند سريال مرگ انسانها در پيچ و خم جاده ها بهانه و دليل اصلي مي تواند به اين پرسش ما، اما به راستي چرا هنوز بسياري فكر مي كنند زندگي بازي است و آنها در اين بازي همواره بايد نقش كسي را ايفا كنند كه ناكام و به مقصد نرسيده است؟!

سير صعودي آمار تصادفات در آذربايجان غربي بويژه در ايام نوروز كه مي تواند فرصت بازسازي روح وروان باشد اما مبدل به ايام تاريك و تلخي براي بازماندگان و جانباختگان سوانح رانندگي مي شود تاكنون از سوي مردم به عنوان متهمين رديف نخست علل تصادفات جدي گرفته  نشده است.

بنا به گفته جانشين فرمانده پليس راه استان 546 نفر در سال جاری بر اثر تصادفات جان خود را از دست داده اند و اين در حالي است كه اين تعداد در مشابه سال قبل 455 نفر را شامل مي شد.

سرهنگ حسين زاده كه در همايش ستاد تسهبلات سفرهای ویژه نوروزی سخن مي گفت معتقد است كه انسان در مقايسه با دو عامل ديگر يعني جاده و خودرو سهم بيشتري را در بروز تصادفات دارد.

نزديكي به ايام فصل بهار و نيز جشن نوروز بهانه خوبي است تا مردم براي تجديد روحيه دل به جاده بسپارند و بر حجم سفرها و ترددهاي بين شهري بيافزايند. آمارها نيز در چنين مواقعي گوياي آن است كه به تبع افزايش ترافيك سفر بر تعداد تصادفات نيز افزوده مي شود به نحوي كه در نوروز سال گذشته 299 فقره تصادف در محورهاي مواصلاتي استان رخ داد كه در مقايسه با آمار189 فقره تصادف نوروز سال 89 از رشد 17 درصدي برخوردار بوده است. اگر چه در نورزو سال قبل شاهد كاهش 37 درصدي آمار فوتي ها بوديم اما در هر صورت جان باختن 17 نفر در ايام نوروز نيز مي تواند نگران كننده باشد.

بنابر آمارهاي رسمي در نوروز سال قبل بیشترین تصادفات مربوط به واژگونی خودروها و مکان وقوع آنها محورهای فرعی جنوب استان بوده كه اين موضوع لزوم انديشيدن تدابير پيشگيرانه را درنوروز امسال دوچندان مي سازد.

عليرغم اينكه همگان بر سهم بيشتر عامل انساني در بروز تصادفات تاكيد دارند اما تاكنون نه تنها اين تاكيدات منجر به سمت و سو بخشيدن امكانات و زيرساخت ها به حوزه آموزش و آگاهسازي سوق نيافته بلكه كماكان هزينه هاي موجود براي توسعه زيرساختهاي عمراني از قبيل جاده و خودرو سازي هزينه مي شود. بر حسب تجارب كشورهاي توسعه يافته و در حال توسعه، سهم عامل انساني در تصادفات بين 70 تا 80 درصد متغير مي باشد كه نشان دهنده لزوم توجه بيشتر به اين عامل در ميان عوامل ديگر است.

رانندگان، سرنشينان و عابران پياده ، مهمترين اجزاي عامل انساني مي باشند كه بيشترين تأثير و سهم را در بروز تصادفات رانندگي دارا هستند ، اين اجزا طيف گسترده اي از جامعه را شامل مي شوند كه از نظر جنس، ‌سن، شغل، شخصيت و دانش و اطلاعات داراي تنوع و پيچيدگي هايي بوده كه انجام اقدامات موثر روي اين گروه را دشوار ساخته است با اين همه ‌آموزش ، مهمترين و موثرترين اقدام است كه با هدف افزايش دانش ، اطلاعات و آگاهي در قدم اول و تغيير نگرش، باور و رفتار در قدم دوم مي تواند ماندگارترين اقدام در جهت افزايش ايمني باشد .

رئیس پژوهشکده حمل و نقل در گفتگو با فارس معتقد است نمی‌توان به طور ناگهانی و در فاصله زمانی کوتاهی فرهنگ یک ملت را به چالش کشید اما می‌توان به مرور زمان برخی رفتارهای ناصحیح فرهنگی را اصلاح کرد.

محمد عامري اظهار داشته نهادینه شدن فرهنگ آموزش از طریق آموزش در کتاب‌های مدارس امکان‌پذیر است.

وی با تأکید بر اینکه اینگونه فرهنگ‌های صحیح باید از دوران تحصیلات دبستانی در کتاب‌ها آموزش داده شود، خاطرنشان کرد: آموزش فرهنگ صحیح رانندگی از دوران کودکی موجب می‌شود افراد رعایت قانون و احترام به آن را نوعی الزام برای خود فرض کنند که همین مورد در آینده موجب کاهش چشمگیر تصادفات و تلفات رانندگی خواهد شد.

اما بختكي به نام تصادفات رانندگي كه در ايام شيرين نوروز بر پيكر آرامش مردم آذربايجان غربي فرود مي آيد علاوه بر اينكه نيازمند اتخاذ تدابيري كوتاه مدت در قالب طرحهاي نوروزي است مي طلبد تا رسانه ملي و استاني و نيز نشريات عمق فاجعه تصادفات را با تصاوير و برنامه هاي تاثير گزار براي مردم تبيين سازند تا حداقل در اين ايام زيبا كمتر شاهد پرپر شدن جان انسانهايي باشيم كه بسياري نان آور خانواده هستند و با مرگشان كودكان بسياري يتيم و زنان بي شماري نيز بيوه مي شوند.